Met deze dame kwam ik twee jaren terug in contact, toen ik de eerste editie van het Women Empowerment evenement, The Lady Boss, organiseerde. Daarnaast heeft ze ook enkele trainingen bij mij gevolgd. Voor het laatst deelde zij haar persoonlijk verhaal tijdens een JCI vergadering. En ik dacht meteen: “Wat een levenservaring!” Laten we samen lezen wat de 30-jarige Tiffany Loreen Soeranie Kartowidjojo ons te vertellen heeft.
Tiffany, heb je een baan en/of studeer je nog?
Ik ben in April dit jaar gestart als Freelance Human Resources (HR) Consultant voor startende, kleine en middelgrote ondernemers, en elk individu die behoefte heeft aan HR. Ik ben dus niet verbonden aan een vaste werklocatie en -werktijd.
Binnenkort zal ik met mijn zakenpartner, de heer Marvin Grünberg, een CV Maker webapplicatie lanceren, waarbij mensen makkelijk en snel een professioneel CV online kunnen maken. Voor meer informatie over mijn diensten, neem een kijkje op mijn website: www.tiffanykartowidjojo.com
Zoals je wel gemerkt hebt, ben ik een vakdeskundige in HRM. Ik ben in 2018 afgestudeerd aan FHR School of Governance met de titel MHRM (Master in Human Resources Management).
Beschrijf jouw gezinssituatie.
Zo….! Mijn partner is Rochiel Redjosentono, 30 jaar. We hebben samen een dochter van 4 jaar, Alayna Redjosentono. We wonen al bijna 8 jaren met elkaar, sinds de start van onze relatie. Rochiel werd meteen verwelkomd door mijn oma, Rita Soemowikromo, die tevens mijn tweede moeder is. Ik roep mijn oma dus “mama” en ze beschouwd me als haar jongste dochter. Ik woonde tot mijn 25ste jaar bij me oma op Munder en daarna ben ik vanaf mijn zwangerschap verhuisd naar Blauwgrond. We hebben geen huisdiertjes, de knuffels in huis zijn al voldoende. Ik vind het te veel werk om de dieren te verzorgen en bovendien denk ik dat de dieren het niet gaan overleven met me meisje, want ze is woelig netals haar vader, hahaha.
Wat zijn jouw hobby’s?
Ik geniet ontzettend van family time. Eigenlijk…, vind ik het zelfs veel leuker om tijd alleen met mijn dochtertje te besteden, mother & daughter time, want dan kunnen we vrij en blij winkelen, zonder de aanwezigheid van een man (oops, hahah). Maar, quality time met mijn partner zonder onze dochter, is ook de beste tijd, want dan kunnen we over ditjes en datjes praten zonder gestoord te worden door een kleine meid die al maar door vragen stelt, gezellig iets samen drinken en krijgen we soms weer vlinders in onze buik, doordat we mooie momenten samen beleven.
Ik houd er ook van om alleen te zijn, zonder man en kind. Klinkt ingewikkeld noh? Ik heb soms tijd nodig waar ik alleen wil zijn om tot rust te komen, te reflecteren en goed na te denken wat mijn volgende stappen zullen zijn.
Ook geniet ik ervan om tijd door te brengen met mijn besties, Jenny Liu en Dwain Klaiber, een wandeltje met vrienden zonder partner, dan krijg ik de ruimte om over de gekste dingen te praten, terug te blikken naar onze avontuurtjes als tieners en stiekempjes te roddelen over de hinderlijke dingen die we ervaren met onze partners.
Een potje pool spelen hoort erbij om te ontspannen en ik geniet nog steeds (vanaf mijn 19e jaar) van schieten en paintball.
Vertel, wie is Tiffany eigenlijk?
Ik heb heel lang over deze vraag moeten nadenken, Ruiz!
Vanaf mijn bevalling in 2015. Ik dacht al die tijd dat ik moeite had met het vinden van balans in mijn leven, zoals: work-life-study balance, en ik participeerde sinds 2016 veel aan sessies om die balans te kunnen vinden. Vorig jaar ben ik tot de ontdekking gekomen dat ik op zoek was naar wie ik eigenlijk ben, my true self. Ik moest induiken in mijn stamboom, terugblikken naar mijn jeugd, mijn groei zowel op persoonlijk- als professioneel vlak evalueren, en een relatie met mezelf opbouwen om te weten wie ik nou precies ben.
Ik ben dochter van Candice Kartopawiro, 49 jaar, en Jerrel Kartowidjojo, 52 jaar. Geloof het of niet, ik was vroeger niet trots op mijn familienaam Kartowidjojo, omdat ik niet ben opgegroeid met mijn vader en ik ken de familie Kartowidjojo niet, los van het feit dat we alleen connected zijn op Facebook. Ik voelde me vroeger als een outcast in me familie, omdat ik van mening was dat ik geen kenmerken had van de familie Kartopawiro en Soemowikromo.
Ik was heel bescheiden, teruggetrokken en angstig voor de wereld. Mede omdat ik op jonge leeftijd, 6 jaar, seksueel werd aangetast (niet verkracht, maar wel aangeraakt) door een oom van me en toen ik dat bekend had gemaakt aan mijn familie, hadden zij daaraan niets gedaan.
Het heeft een poos geduurd om mijn verleden te accepteren en van de pijn te helen. Op latere leeftijd, vanaf ik op de Middelbare school zat, heb ik technieken aangeleerd om met mensen te praten en kreeg ik meer durf. Ondanks de mooie groei in mijn loopbaan en het behalen van mijn lange termijn doelen, kreeg ik nog altijd het gevoel “something is missing” en ja, hoor… dat gevoel kwam doordat ik geen aandacht aan mezelf had geschonken.
Ik had vorig jaar te kampen met hoge cholesterol, lage vitamine B12 en ik werd ontelbare keren ziek. Ik heb dit jaar flink gewerkt aan mijn fysiek, geestelijk en mentaal welzijn door mijn eetgewoonte aan te passen (minder zout, suiker en vettig eten), te sporten (zwemmen) en de relatie met mezelf te versterken, namelijk: door innerlijke rust te vinden (dankbaar te zijn voor wat ik heb), te reflecteren op mijn sterke en zwakke punten en deze te accepteren, respect voor mezelf te tonen (door positief tot mezelf en over mezelf te praten) en zelfkennis op te doen (middels assessments en coaching ben ik te weten gekomen over mijn persoonlijkheid, zoals: introvert).
Ik ben van 72kg (in 2018) naar 61kg (in 2019) gegaan. Om dit lang verhaal, kort samen te vatten, kan ik zeggen dat ik nu een vrouw ben die volop liefde voor zichzelf heeft, vol zelfvertrouwen zit, zich omsingelt met mensen die positiviteit brengen in het leven, van anderen leert, anderen observeert, feedback accepteert, gelooft in elkaar helpen en versterken, en geniet van de mooie momenten met familie en vrienden.
Beschrijf 1 dieptepunt tot nu toe in je leven.
Als ik 1 dieptepunt mag noemen, denk ik terug aan 2015 toen ik handeczeem kreeg na de bevalling. Ik kreeg handeczeem met pijnlijke blaasjes op beide handpalmen en ik kon mezelf en mijn baby op den duur niet meer verzorgen. Het handeczeem jeukte vreselijk en deed erg pijn. De genezing heeft zeker 8 maanden of langer geduurd.
Hoe ben je hiermee omgegaan?
Ik ben sinds jongsaf, vanaf baby, een eczeem patiënt geweest en ik heb eczeem op verschillende plekken over mijn lichaam gehad. Ik had nog nooit eerder eczeem op de handen gehad. Dit heeft een enorme negatieve impact op me gehad, want ik werd helemaal emotioneel dat ik mijn baby niet kon aanraken en mijn zelfvertrouwen daalde, omdat ik vervelende uitspraken van familie kreeg, zoals: “Je hebt schimmel, zo vies! Ik wil niet besmet raken!” en “Je moet je schamen dat je overal met handschoenen loopt!” Ja, ik ben best opgegroeid met familieleden die keiharde uitspraken geven of dingen zeggen zoals zij dat vinden, zonder rekening te houden met andermans gevoelens.
Dankzij de begeleiding en behandeling van de dermatoloog, Drs. Sabajo, heb ik geleerd hoe om te gaan met de chronische ziekte door drie belangrijke stappen te doorlopen, namelijk:
- De ziekte accepteren (it’s part of who I am en het eczeem is niet besmettelijk, maar gaat wel gepaard met stress, piekeren en zenuwen).
- De verzorging en behandeling van de ziekte kennen (weten welke zalfjes ik moet gebruiken en hoe het eczeem te behandelen om te genezen).
- Leren omgaan met de ziekte in het leven (mijn leefwijze aanpassen om de ziekte onder controle te hebben, zoals: voorzorgsmaatregelen treffen).
Ik heb begin September 2019 weer handeczeem gehad en ik heb gemerkt dat ik mentaal sterker ben geworden. Ik weet hoe ik de zeertjes moet behandelen en ik zit daarover niet te piekeren.
Beschrijf 1 hoogtepunt tot nu toe in je leven.
Wel, één van mijn hoogtepunten, is de geboorte van mijn dochter. Alhoewel de bevalling niet is als in de meeste films, hahaha, en ik nadien bijna flauw wilde vallen, was het een prachtig moment om die bolle toet van me te zien, haar glanzende ogen en het hoofdje vol met haar. Wauw! Ik werd meteen verliefd op haar.
Wat voor invloed/effect heeft dit in je leven gehad?
Nou, ouderschap is een grote verantwoordelijkheid. Het heeft mijn geduld getest met zowel mijn partner als mijn kind. Ik heb vooral leren loslaten, want ik ben een puntjes op de “i” persoon en geloof me, mijn huis is echt niet meer zo netjes als voorheen. Op een gegeven moment zei ik aan mezelf “If you can’t beat them, join them”. Mijn huis heeft in elk geval “leven”.
Wat doe je graag wanneer je gedemotiveerd bent of een slechte dag achter de rug hebt?
Tijd voor mezelf… “Time alone is my best time to think and reflect”. Ik heb in het leven zoveel obstakels meegemaakt en er komt geen einde aan. Het maakt het leven alleen maar spannender en ik word als persoon mentaal sterker ervan. Ik moet wel een moment nemen om uit te blazen, mijn mind op nul te brengen, zodat ik nuchter kan nadenken wat de volgende stappen zijn. Soms gaat het gepaard met tranen. Ja, huilen laat me lekker voelen. Ik huil weliswaar wanneer zaken te veel zijn geworden en ik mijn emoties niet meer kan inhouden. Nadat ik heb uitgehuild, ga ik meteen van start met een go-getter attitude “Let’s do this! It’s now or never!”
Waarvoor kan je ‘s nachts wakker worden?
Mijn dochtertje naar toilet brengen, zodat ze niet plast in bed. De vraag “Wat houdt jou ‘s nachts wakker?” zou beter bij me passen, omdat ik soms slapeloze nachten heb, doordat ik bezig ben met werk tot in de ochtend en ik zit na te denken aan de zaken die ik de volgende dag wil oppakken. Ik weet niet of ik een workaholic ben, but my mind keeps on thinking about the great things I want to do next.
Wat is je mooiste herinnering?
Mijn mooiste herinnering is toen ik van vakantie, Curacao, kwam met mijn partner en ik sterk het gevoel had dat ik zwanger was. Ik voelde me onwel, ging om de 5-10 minuten naar het toilet om te plassen en het leek alsof ik superhero powers had, omdat ik heel goed geuren kon ruiken. We gingen naar de dokter om het resultaat te horen en hoeraa!!! We’re pregnant! 1 van mijn mooiste herinneringen, omdat we zeker 3 jaren probeerden om zwanger te raken en eindelijk was het moment aangebroken.
Noem 1 ding op jouw bucketlist?
I would love to do extreme bungee jumping or skydiving. Ik ben best een persoon die van extreme sports houdt. Alleen ben ik nu wat rustig geworden, omdat ik niet wil dat mijn dochter aan gevaarlijke activiteiten doet. I guess, this is what motherhood brings.
Kijk om je heen – Wat zou je graag willen veranderen?
De mindset van mensen om elkaar te helpen, aan te moedigen en te empoweren, zou ik graag willen vergroten. Ondanks we in een moderne tijd leven met een multiculturele samenleving, komt het nog veel voor dat mensen elkaar misgunnen of jaloers worden op elkaar. Ik geloof dat de kracht van groeien ligt in samenwerken en elkaar ondersteunen.
Wat is je levensmotto?
First Love Yourself (FLY) – by Marjorie “March” de Cunha, because I learned to FLY in 2019 and it has done wonderful things to me.
Ik hoop dat je vol belangstelling deze Q & A hebt gelezen. Over wie zou jij graag willen lezen in de komende Q & A Series? Ken jij iemand die op zijn of haar manier impact creëert? Stuur mij gerust een bericht via FB of mail naar the.inspivator@gmail.com
