Het duurde wel een tijdje voordat ik erachter kwam dat zij mijn nicht is. Ja, van de Javaanse kant. Sinds het afgelopen jaar zijn we nauw connected met elkaar. En ze is natuurlijk goed bezig – only positive vibes – op haar manier naar de samenleving toe. Laten we meer lezen over de 33-jarige Evelien Aisah Jamat en wat ze ons wilt meegeven.
Aisah: [LACHT]… Soms zeg ik mensen dat ik 25 jaar ben. Ik vind het wel grappig als ze dat geloven 🙂
Heb je een baan en studeer je nog?
Ik neem ICT opdrachten aan. Ik programmeer, ik test software en ik schrijf content (soms onder mijn eigen naam, soms als ghostwriter).
Bij www.koekjesvanthuis.com blog ik en bak ik koekjes en cake.
Beschrijf jouw gezinssituatie?
Ik woon samen met mijn 2 kids – Jongen (2) en Meisje (6).
Heb je hobby’s?
Dansen, schrijven en Krav Maga. Alhoewel ik dat laatste een tijdje niet heb gedaan. Als mensen dit lezen weet ik zeker dat minstens 2 van hen mij op me vingers zullen tikken dat ik (te) lang niet ben geweest. Sorry lievies, ik ben er gauw weer ja!
Aisah, vertel, wie is ben je eigenlijk?
Heel grappig dat deze vraag komt. Ik ben een paar weken terug bewust begonnen mijn waarden en standaarden op te schrijven en te evalueren. Om de 2 maanden evalueer ik ze om te zien als alles nog voor me werkt.
Het leven veranderd en wij als mens moeten dat ook doen anders groeien we niet. Er is wel een soort van core waar ik me aan wil houden en dat is deze: Aisah is iemand die werkt aan de beste versie van zichzelf. Ze probeert een goede vriendin, moeder en medemens te zijn… Mensen laten zien dat, ook voor hun, het beste in zichzelf mogelijk is en handelingen te laten nemen in de juiste richting.
Beschrijf 1 dieptepunt tot nu toe in je leven.
Wauw, heel confronterend hoor, Ruiz! Ik denk deze. Ongeveer 2 jaar terug moest mijn beste vriend me een waarheid vertellen,
dat onze band van toendertijd heeft gebroken. Wat het precies is wil ik niet zeggen. Wat ik wel kan zeggen is dat het vervelende was dat hij er niet zelf mee was gekomen waardoor ik heel erg aan onze vriendschap ben gaan twijfelen.
Mensen die het niet eens met hem meenden wisten er meer van dan ik. En ik ben heel erg gaan twijfelen aan mezelf. Waren anderen meer waard dan mij? Was ik geen goed genoeg vriendin voor hem om te denken dat ik er niet mee zou kunnen helpen? Helpen is toch mijn core? Die twijfel en onzekerheid en de dingen die ik mezelf daardoor heb laten doen (of niet laten doen) waren zeker een groot dieptepunt.
Hoe ben je hiermee omgegaan?
Op het moment dat ik het besefte? Niet zo elegant als ik zou willen. Ik heb geschreeuwd, met dingen gegooid en gehuild. Really not my best moments! Ik heb daarna geschreven, geschreven, geschreven. In het gezelschap van een Smirnoff, soms een koffie en vaak met muziek
ben ik blijven schrijven. Ik heb geschreven over hoe het moment was gebeurd, waar we waren, hoe hij naar me keek, wat ik zei, hoe ik me voelde, maar belangrijker nog over hoe ik het eigenlijk had willen hebben. De hele situatie. Wat had ik kunnen doen en wat heb ik eruit heb geleerd.
Om eerlijk te zijn ben ik het nog steeds een plek aan het geven. Maar ik weet ook wel dat er een dagje gaat zijn dat ik om me heen zal kijken en zal weten dat ik er rust mee heb.
Beschrijf 1 hoogtepunt tot nu toe in je leven.
Ahahahaa… Waarom maar 1? Elk moment dat ik mijn kids van school haal en ik ze met blijdschap naar me toe zie rennen. Elk moment dat ik een werkend stukje code heb kunnen opleveren of een geschreven stuk waarvan ik weet dat het mensen raakt en helpt. Elk moment dat ik een goed gesprek heb gehad met iemand.
Wat voor invloed heeft dit in je leven gehad?
Het zijn reminders voor me dat ik een plekje in deze wereld heb. Dat ik iets te bieden heb dat mensen kunnen gebruiken op een positieve manier. Wanneer de twijfel komt (komt gewoon freaking altijd OMG…pfff) dan kan ik haar daarmee terug op haar plaats zetten.
Wat doe je graag wanneer je gedemotiveerd bent of een slechte dag achter de rug hebt?
Nou, een episode van een serie kijken of een smirnoff, koffie delen met een goede vriend(in).
Vertel, waarvoor kan je ‘s nachts wakker worden?
Oeeghh…. Je kan me echt wakker bellen om (salsa) te gaan dansen
Wat is je mooiste herinnering?
Boi, zoveel Ruiz! Me favoriete op het moment is toen ik laatst kon observeren hoe mijn dochter volledige teksten aan het oplezen was. Toen ik daarna zag dat ze zelfstandig appjes stuurde naar haar vader en grootouders. De mix van kinderlijke wijsheid en
groeiende zelfstandigheid maakte me heel ontroerd en trots. Mijn dochter kan lezen!
Noem 1 ding op jouw bucketlist?
Bora Bora bezoeken

Kijk om je heen – Wat zou je graag willen veranderen?
Dat mensen bewuster zijn van hun eigen energie en daarnaar kunnen handelen (zichzelf in de juiste balans brengen). Het zou de wereld heel wat kalmer en liefdevoller maken.
Wat is je levensmotto?
Met twinkle ogen en een brede smile. Het komt van een gedicht dat ik had geschreven toen ik jong was. Het ging over acceptatie. Ik twijfelde of mensen mij, dat meisje met bruin haar, twinkle ogen en een brede smile, wel accepteerden. Maar door de jaren heen besef ik dat je alleen aan jezelf kan werken en je je moet afvragen als jij zelf wel mensen accepteert zoals ze zijn. Ik hoop dat ik dat wel doe.
Met twinkle ogen en een brede smile betekent ook dat alles wat je doet, dat je dat hebt gedaan naar het beste van je vermogen en met alle liefde en zorg dat je kan opbrengen. Oh ja, en additioneel, iedereen lacht in dezelfde taal 🙂

Ik hoop dat je vol belangstelling deze Q & A hebt gelezen. Over wie zou jij graag willen lezen in de komende Q & A Series? Ken jij iemand die op zijn of haar manier impact creëert? Stuur mij gerust een bericht via FB of mail naar the.inspivator@gmail.com
#inspivator #ervaringen #leren #inzichten #persoonlijk #groeien
